2010-09-08 13:04:49
Wij hebben een sloep een Balance 28. Met deze sloep varen wij vanuit de ligplaats bij de ARZV in Akersloot naar vele plaatsen, waaronder Amsterdam. Als onze vrije tijd het toelaat zijn wij altijd op de sloep te vinden. En eigenlijk ook als onze vrije tijd het niet toelaat. Eind augustus tijdens Sail zijn wij vanuit Akersloot naar Amsterdam gevaren om van daaruit naar IJmuiden te gaan om de Talschips te begeleiden naar Amsterdam. We genoten met kennissen nog wat dagen in Amsterdam van de stad en van de schepen.
Maandag 23 augustus was het tijd voor het afscheid. Wel moest ik voor een controle nog even vanuit Amsterdam naar Medemblik varen. Dus dat moest dan maar gelijk gebeuren. Samen met mijn maat Willem ging ik op weg. Het weer was niet om naar huis te schrijven maar ach, dat was bijzaak. Door de Oranjesluis en over het Markermeer richting Enkhuizen. Onze sloep is voorzien van navigatie en marifoon. Ter hoogte van Volendam kwam er een waarschuwing van de Centraal post IJsselmeer. Het weer zou gaan verslechteren en het zou windkracht 4 of 5 worden met uitschieters naar 7. Ja, wat moet je dan? Terug varen is geen optie als je Volendam al voorbij bent. Dus zwemvest aan, alles maar opruimen en verder varen.
Nou dat hebben we geweten! De wind wakkerde sneller en harder aan en de golven werden steeds hoger. De sloep die bijna 3 ton weegt werd een speelbal. Dus kop in de wind en doorgaan. De sloep werd voort geblazen en ik zag op het beeldscherm van mijn navigatie 24 en 26 km verschijnen. En de wind sloeg nog harder toe. Er zouden rukwinden komen van 45 km per uur. Maar de sloep was geweldig, deed wat hij moest doen en koerste met de kop in de wind door richting Enkhuizen onder begeleiding van ons navigatiesysteem. Hij dook in de golven en kwam eigenwijs weer boven. Ook als er golven aan stuurboord klapten was mijn sloep onvermurwbaar. Hij hield koers. Na een anderhalf uur zagen we de contouren van Schellinghout nog even en we konden in verte de sluizen van Enkhuizen zien. We hadden land in zicht. De sluis door en in Enkhuizen maar even bijkomen en alles weer wat fatsoeneren. Maar Medemblik moest gehaald worden! Dus de benen strekken en na een praatje met het havenkantoor besloten we toch verder te gaan met de gedachte: erger kan het niet worden.
Weer de zwemvesten om en via Onderdijk en Andijk naar Medemblik varen. Wat we voorheen hadden meegemaakt kwam terug. De wind wakkerde aan en de hoge golven kwamen terug. Mijn sloep vond het prima. Dat recht tegen de wind in varen was de slagroom op de taart, al konden we niet de hele reis de kop van de sloep in de wind houden. De sloep sneed door de golven en het buiswater klapte naar binnen. Dus de bilgpomp op automaat en pompen maar. Na ongeveer twee uur bikkelen zagen wij Medemblik. Eindelijk rust. De sloep vond het prima en als hij had moeten doorvaren was dat voor hem geen probleem geweest, maar wij hadden het gehad. Mijn sloep en ik hadden er een fantastisch avontuur beleefd op het Markermeer en het IJsselmeer.
